Dilema e Arsimit: Midis Inteligjencës Artificiale dhe Rikthimit te “Lapsi e Letra”

Në një kohë kur teknologjia dhe inteligjenca artificiale (AI) po shihen si e ardhmja e pashmangshme e çdo sektori, bota e arsimit po përballet me një udhëkryq të madh.

Ndërsa disa shtete po nxisin digjitalizimin e plotë të shkollave, të tjera po bëjnë një hap prapa, duke u rikthyer te metodat klasike.

Rikthimi te Tradita: Suedia dhe “Korrigjimi” i Reformave

Një nga zhvillimet më befasuese vjen nga Suedia, një nga vendet më të zhvilluara në Evropë. Pas vitesh investimi masiv në mësimin digjital, qeveria suedeze ka vendosur të bëjë atë që e quan një “korrigjim” të reformave të mëparshme.

Vendimi përfshin rikthimin te format tradicionale të mësimdhënies: përdorimin e librave fizikë, lapsave dhe ndërveprimit në klasë, duke kufizuar njëkohësisht kohën që nxënësit kalojnë para ekraneve. E njëjta prirje po vihet re edhe në Shtetet e Bashkuara, konkretisht në Karolinën e Veriut, ku shkollat po i rikthehen letës dhe lapsit.

Arsyeja? Studimet kanë treguar një rënie shqetësuese në aftësitë bazë të fëmijëve, si leximi, shkrimi dhe përqendrimi. Qëllimi i këtij rikthimi pas është rritja e fokusit dhe përmirësimi i kujtesës së nxënësve.

Shqipëria: Drejt Inteligjencës Artificiale

Në kontrast të plotë me këtë trend perëndimor, Shqipëria po ecën me shpejtësi drejt zgjerimit të teknologjisë në arsim. Përdorimi i teknologjisë është zgjeruar vitet e fundit dhe është pjesë kyçe e planeve afatgjata të vendit.

Në pesë vitet e ardhshme, arsimi shqiptar pritet të ndryshojë rrënjësisht, me inteligjencën artificiale që parashikohet të bëhet pjesë e kurrikulës dhe praktikave të përditshme. Synimi është që përmbajtja mësimore t’i përshtatet ritmit, nevojave dhe stilit individual të çdo nxënësi, duke krijuar mundësi të reja për gjithëpërfshirje dhe rritje të cilësisë.

Një Shoqëri e Ndarë në Dy Kampe

Këto dy qasje të kundërta kanë hapur një debat të gjerë shoqëror, duke krijuar dy kampe: ata që mbështesin fuqimisht inteligjencën artificiale dhe ata që janë kundër, duke kërkuar rikthimin te libri dhe metodat tradicionale.

Pyetja që ngrihet natyrshëm është nëse arsimi u nxitua drejt teknologjisë pa i llogaritur mirë pasojat dhe nëse fëmijët janë ata që po paguajnë koston e kësaj prove globale.

Ndërkohë që Suedia “fik ekranet”, Shqipëria po përgatitet t’i ndezë ato edhe më shumë. Mbetet për t’u parë se cila rrugë do të prodhojë rezultatet më të mira për brezat e ardhshëm.