Pse fëmijët nuk duhet të kenë telefon?

Në ditët e sotme, debati rreth fëmijëve dhe teknologjisë shpesh rrotullohet rreth “kohës para ekranit” dhe mënyrës se si prindërit duhet të vendosin kufij. Ne shkarkojmë aplikacione kontrolli, vendosim limite kohore dhe përpiqemi të mbikëqyrim çdo mesazh. Por, po sikur të jemi duke luftuar një betejë të humbur?

Po bëhet gjithnjë e më e qartë se rregullimi i përdorimit të smartfonëve te fëmijët thjesht nuk funksionon. Zgjidhja e vërtetë, sado radikale që mund të tingëllojë, është kjo: fëmijët nuk duhet të kenë fare një smartfon në duart e tyre.

Kurthi i “rregullimit”

Shumë prindër besojnë se duke u dhënë fëmijëve një telefon, por duke vendosur rregulla strikte, po i përgatisin ata për botën digjitale. Megjithatë, realiteti është ndryshe. Smartfonët janë krijuar nga inxhinierë gjenialë me qëllimin e vetëm për të krijuar varësi. Të presësh që një fëmijë, truri i të cilit është ende në zhvillim, të ushtrojë vetëpërmbajtje ndaj një pajisjeje që ka mposhtur edhe vullnetin e të rriturve, është e paarsyeshme.

Kur fëmija merr një smartfon, ai nuk merr thjesht një mjet komunikimi; ai merr një hyrje të pakufizuar në rrjete sociale, algoritme manipuluese dhe përmbajtje që shpesh është e papërshtatshme për moshën e tij.

Pse ndalimi është më efektiv se kufizimi?

Zhvillimi i trurit: Shkenca tregon se korteksi prefrontal, pjesa e trurit përgjegjëse për kontrollin e impulseve, nuk maturohet plotësisht deri në mesin e të 20-tave. Duke u dhënë një smartfon fëmijëve 10 apo 12 vjeç, ne po i lëmë të pambrojtur përballë dopaminës së shpejtë që ofron bota digjitale.

Presioni social: Shpesh dëgjojmë prindërit të thonë: “Ia bleva sepse të gjithë shokët e tij e kanë”. Ky është pikërisht problemi. Nëse prindërit bashkohen për të mos i lejuar këto pajisje deri në një moshë më të rritur, presioni social zhduket dhe fëmijët mund të shijojnë fëmijërinë pa ankthin e rrjeteve sociale.

Siguria dhe bullizmi: Rregullimi i telefonit nuk e parandalon dot bullizmin kibernetik apo ngacmimet që ndodhin në grupe private bisedash (si WhatsApp apo Snapchat) gjatë natës. Mungesa e pajisjes është e vetmja mbrojtje 100% e sigurt.

Rikthimi te thjeshtësia

Nëse shqetësimi kryesor i prindërve është siguria (për të komunikuar me fëmijën kur është jashtë), ekzistojnë alternativa. Një telefon i thjeshtë “me butona”, që shërben vetëm për thirrje dhe mesazhe, e kryen punën pa hapur “kutinë e Pandorës” të internetit.

Përfundimi

Është koha të ndalojmë së fajësuari veten se nuk jemi “policë digjitalë” mjaftueshëm të mirë. Problemi nuk është te paaftësia jonë për të rregulluar përdorimin, por te vetë natyra e pajisjes.

Mbrojtja e fëmijërisë kërkon guximin për të thënë “jo”. Duke mos u dhënë një smartfon, ne nuk po i privojmë ata nga bota, por po u japim lirinë për të jetuar, luajtur dhe zhvilluar pa zhurmën mbytëse të botës virtuale.